Prezentacja sprawozdania nt. lepszego stanowienia prawa...

Wystąpienie "Better lawmaking" - 09.09.2010

Szanowni Państwo,

Zgodnie z zasadą pomocniczości tworzymy wspólnotowe prawo tam, gdzie jest ono potrzebne. Prawo to musi być poprawnie wdrożone do porządków prawnych państw członkowskich, musi być jasne, przejrzyste i zrozumiałe dla obywateli.

W praktyce jednak nie wygląda to tak prosto.

Prawo europejskie jest często określane jako zagmatwane, nieprecyzyjne, pozostawiające zbyt duże pole do interpretacji. Powszechne opóźnienia związane z transpozycją prawa doprowadziły do powstania art.260 w Traktacie z Lizbony, zapisu - ułatwiającego Komisji Europejskiej karanie państw za brak należytej i terminowej implementacji prawa wspólnotowego.

W tym kontekście z wielkim zainteresowaniem przyjęłam ideę "smart regulation", przedstawioną przez Przewodniczącego Barroso - w wytycznych politycznych przed rokiem. Zachęcając Komisję do realizacji agendy "smart regulation, korzystam dzisiaj z obecności jej przedstawicieli i chciałabym zapytać, co się dzieje w tej kwestii? Jak konkretnie Komisja wciela ją w życie? Mam nadzieję, że nie było to jedynie modne, technokratyczne hasło.

Kolejną rzeczą obiecaną nam przez przewodniczącego Barroso jest "ocena ex-post". Zgadzam się, że należy bardziej skrupulatnie śledzić, co dzieje się z prawem unijnym po jego uchwaleniu. Czy jest prawidłowo wdrożone? Jeżeli nie, to, z czego wynikają opóźnienia? Czy jest zrozumiałe dla obywateli? Jeżeli prawo europejskie nie oddziałuje pozytywnie na gospodarkę, środowisko, czy też społeczeństwo, to cała nasza praca tutaj traci sens. Stąd kolejne pytanie do Komisji. Co dzieje się z oceną ex-post? Czym różni się od mechanizmów kontroli wdrażania prawa stosowanymi do tej pory?

Kolejną kwestią jest "ocena skutków", która towarzyszy propozycji każdego nowego prawa. Parlament wielokrotnie zwracał uwagę, że Komisja proponując nowe akty prawne musi przeprowadzać szczegółową i opartą na wiarygodnych danych analizę konsekwencji ich wdrożenia. W projekcie sprawozdania spojrzałam na problem oceny skutków z dwóch perspektyw. Po pierwsze - treści, czyli jakie konsekwencje proponowanych aktów prawnych Komisja powinna badać. W sprawozdaniu apeluję do Komisji, aby przykładała szczególną wagę do badania społecznych skutków jej inicjatyw. Odpowiedzi na takie pytania jak: wpływ danej propozycji prawnej na europejski rynek pracy, na zatrudnienie w poszczególnych grupach wiekowych i sektorach są szczególnie ważne w kontekście kryzysu gospodarczego. Uważam, że jak do tej pory ten aspekt nie był poparty wystarczającą analizą.

Z drugiej strony chciałabym odnieść się do kwestii niezależności ocen skutków, która jest ściśle związana z problematyką lepszego stanowienia prawa. W sprawozdaniu zwracam uwagę na konieczność zapewnienia pełnej niezależności oraz odpowiednich zasobów organowi, który kontroluje jakość ocen skutków, a który, przypomnę - został powołany w odpowiedzi na postulaty Parlamentu. Mam tutaj na myśli Radę do Spraw Ocen Skutków, która składa się z najwyższych urzędników Komisji i podlega jej Przewodniczącemu. Jednocześnie bardzo ostrożnie podchodzę do kwestii zatrudniania "zewnętrznych" ekspertów do oceniania ocen skutków, ponieważ ich "niezależności" Parlament nie jest tak naprawdę w stanie kontrolować.

W sprawozdaniu odnoszę się również do programu zmniejszania obciążeń administracyjnych. Unia Europejska niestety jeszcze zbyt często kojarzy się ze skomplikowaną, w opinii publicznej - zbędną biurokracją. Dlatego cieszy mnie, że Komisja planuje zmniejszanie tych obciążeń nawet o 33% do 2012 r. Jednocześnie docierają do mnie sygnały mówiące o tym, że w pewnych przypadkach - zwalnianie przedsiębiorstw z obowiązków "administracyjnych", prowadzi do obniżania standardów np. związanych z bezpieczeństwem pracy. Dlatego apeluję, aby Komisja patrzyła na problem w sposób globalny: cięcie kosztów administracyjnych nie może się odbywać kosztem obniżania standardów socjalnych w UE.

W projekcie sprawozdania odnoszę się również do działalności Grupy wysokiego szczebla ds. obciążeń administracyjnych, pracującej pod przewodnictwem Pana Stoibera. Pozytywnie odnoszę się do dotychczasowej działalności tej Grupy i zadowoleniem przyjęłam wiadomość o przedłużeniu jej mandatu do 2013 r. Liczę, że Parlament zostanie poinformowany o tym, jak Grupa ocenia realizację programu zmniejszenia obciążeń administracyjnych na poziomie Unii Europejskiej, jak również w państwach członkowskich.

Na zakończenie chciałabym odnieść się do kwestii związanych z wejściem w życie Traktatu z Lizbony, a dokładnie jak będzie w praktyce wyglądało pogłębianie kontaktów z parlamentami krajowymi oraz realizacja inicjatywy obywatelskiej. Liczę, że współpraca międzyparlamentarna obejmie nie tylko kwestie związane z kontrolą zasady pomocniczości, ale przyczyni się również do lepszej transpozycji prawa europejskiego. Co do inicjatywy obywatelskiej, myślę, że miliony obywateli czekają z niecierpliwością na stanowisko Parlamentu w tej sprawie. Jak mi wiadomo, Komisja Spraw Konstytucyjnych pracuje intensywnie nad tą kwestią i mam nadzieję, że pierwsze czytanie dokumentu odbędzie się jeszcze w tym roku.

źródło: informacja własna